อึดอัด

บางที่กูอาจจะคิดไปเองว่า...

เราสนิทกัน

.

.

.

.

จะบอกว่าว่างก็ไม่เชิง

แต่รู้สึกว่าไม่อยากทำอะไรเลยในชีวิต....

ช่วงนี้คิดวนไปวนมาอยู่ไม่กี่เรื่อง เอือม ตัวเอง แต่แอบมีความสุขเล็กๆ 55+

ดูสับสนเนอะ

ที่ไม่ได้อัฟไดนี่เรื่องในชีวิตเยอะแยะมากมายก่ายกอง

ไหนจะทำทีสิส งานแอคทู สารรพัดงานคณะ

น้องปีหนึ่งสุดห่วย

รถล้ม หน้าแหก เย็บไปเจ็ดเข็ม 555+

ตอนล้มน่ะเฉยๆอยู่หรอก แต่ตอนหลังเพิ่งมาคิดได้ว่ามันจะเป็นแผลเป้นเนี่ยสิ  - -"

กรรมจริงจริ๊งงงงงงงงงงงง

คิดถึงเจ๊โว้ยยยยย

ยิ่งมานั่งดูรูปยิ่งคิดถึง ทำไมเวลาจะชอบใครมันจะต้องลำบากขนาดนั้นวะ ต้องไปเองมั่งอะไรมั่ง

อยากตัดผมโว้ยย ไปตัดไหนดีวะ ?

ชีวิตยุ่งเหยิงยังไงไม่รู้ อยากทำอะไรสักอย่างแต่ไม่รู้จะทำอะไรดี

อ้อ..ตอนนี้กำลังอยู่ในวังวนโลลิค่อนเต็มตัวและ รักเด็กจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วเนี่ย ซิงนี่ยังเป็นเด็กหนุ่ม แต่ไอลูกชอยคนโตซองอุง กับหนูอินฮวานเนี่ย

โลลิค่อน ชัดๆ!!  555 +

อยากเจอน้อง หาทางตามดีกว่า เสร็จแน่ ลูกชายยยย 55+

.

.

.

.

จะบอกว่าว่างก็ไม่เชิง

แต่รู้สึกว่าไม่อยากทำอะไรเลยในชีวิต....

ช่วงนี้คิดวนไปวนมาอยู่ไม่กี่เรื่อง เอือม ตัวเอง แต่แอบมีความสุขเล็กๆ 55+

ดูสับสนเนอะ

ที่ไม่ได้อัฟไดนี่เรื่องในชีวิตเยอะแยะมากมายก่ายกอง

ไหนจะทำทีสิส งานแอคทู สารรพัดงานคณะ

น้องปีหนึ่งสุดห่วย

รถล้ม หน้าแหก เย็บไปเจ็ดเข็ม 555+

ตอนล้มน่ะเฉยๆอยู่หรอก แต่ตอนหลังเพิ่งมาคิดได้ว่ามันจะเป็นแผลเป้นเนี่ยสิ  - -"

กรรมจริงจริ๊งงงงงงงงงงงง

คิดถึงเจ๊โว้ยยยยย

ยิ่งมานั่งดูรูปยิ่งคิดถึง ทำไมเวลาจะชอบใครมันจะต้องลำบากขนาดนั้นวะ ต้องไปเองมั่งอะไรมั่ง

อยากตัดผมโว้ยย ไปตัดไหนดีวะ ?

ชีวิตยุ่งเหยิงยังไงไม่รู้ อยากทำอะไรสักอย่างแต่ไม่รู้จะทำอะไรดี

อ้อ..ตอนนี้กำลังอยู่ในวังวนโลลิค่อนเต็มตัวและ รักเด็กจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วเนี่ย ซิงนี่ยังเป็นเด็กหนุ่ม แต่ไอลูกชอยคนโตซองอุง กับหนูอินฮวานเนี่ย

โลลิค่อน ชัดๆ!!  555 +

อยากเจอน้อง หาทางตามดีกว่า เสร็จแน่ ลูกชายยยย 55+

ซึ่งเราทำไปแล้ว 5555 +

เพี้ยนมาก เป็นอะไรที่เร็วจนตั้งตัวไม่ติด ไปเองตกใจเอง กร้ากกกกกก

ออกเดินทางวันอาทิตย์ที่ 070729

ก่อนบินยังเทลาะกับพี่ชายน้ำตาหยดแหมะ TT^TT (ตอนนี้ดีกันแล้ว เหอๆ)
ป๊ากะม๊า ปล่อยลูกสาวตามเวรตามกรรม ปล่อยลงเสร็จไปเลยย 555+ เพี้ยนทั้งบ้าน

070730  1st Day   How lucky ..... กรี๊ดดดดดด

วันแรกที่ไปถึงเกาหลี หลังจากรออาหารบนเครื่องไม่ไหว แล้วนอนตายยยย Zzz
ถึงประมาณหกโมงที่โน่นได้มั้ง หมอกหนาเชียว ได้ข่าวว่า 20-30องศา
ไอเราก็เตรียมลั่นล้า เตรียมเย็นๆ ที่ไหนได้ แม่ง 30 องศาร้อนกว่าไทยอีกก ร้อนเหนอะๆ โฮกกกกกกก เก็บไปได้เลยเสื้อหนาวไม่ต้องพกมานะคราวหน้าอ่ะ - -;

ไปถึงเกสเฮาส์ด้วยความง่วง พยายามถ่างตามาตลอดทาง ดูวิวดูนั่นดูนี่ไปเรื่อย
กะจะนอน ดันยังเข้าที่พักไม่ได้ ไม่ถึงเวลา ก็ไปเดินเล่นเมียงดงด้วยความง่วง+หิว
จบลงที่เนตคาเฟ่ จนเช็คตารางงานได้นั่นแหละ

ALERT~ทันที ห้าผู้ร่วมชะตากรรมโหด รีบไปโรงหนังที่เมียงดงด้วยความตื่นเต้น ปรากฎว่า SOLD OUT คำนี้กระแทกใจมาก 555+

ก็พยายามรีบไปที่อื่นที่ไปได้ (ซึ่งจำไม่ได้ว่าที่ไหน แผนที่หายจำสถานีไม่ด้ายย เสียดายยย T-T)

พอได้ตั๋วหนังละ แจนกะมินท์สละสิทธ์ไม่ดูหนึ่งรอบ จะเก็บตามดูชีวอนรอบอื่น

ก่อนดูหนังไปเข้าร้านอาหารร้านแรก มันคือร้านอาหารเพื่อสุขภาพของคนแก่!!!
เข้าด้วยความไม่รู้และออกมาด้วยความอยากอ๊วกกกกก
จืด แลพ จืด และ จืด ได้อีกกก ตอนนี้แค่เห็นภาพที่ถ่ายไว้ก็อยากอ๊วกละ 555+

รอดูหนังรอบแรกด้วยความตื่นเต้น หนังอย่างฮา

เราขอมอบออสการ์ให้เรียววุคหนึ่งตัว 5555+ ฮาได้อีกกกกก

พอหนังจบรีบเอา แทกุกแพน (คำหากิน) ที่ทำเร่งด่วนมาถือกันด้วยความตื่นเต้นน

วินาทีที่ทึกกี้กับซองมินออกมานี่แบบ ดีใจมากกก อารมณ์เหมือนได้ทำอะไรสักอย่างแล้วรู้สึกว่ามาถึงเกาหลีแล้วอ่ะ 555+

ตอนที่ทึกกี้พูด อะไรแทกุกๆ ไหว้ แล้วสวัสดีครับเนี่ย ดีใจไม่ไหวแล้วว
กรี๊ดดด กันไป น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกก แล้วก็แบบเลือกๆสุ่มๆคนมาถ่ายรูป โคตรรรอิฉา แล้วก็พูดๆๆๆๆซึ่งแปลไม่ออก
แล้วก็ออกไป

พอมินท์กะแจนกลับไป เราก็ไปรอๆจะดูหนังรอบต่อไปแบบอารมร์ดี
พอเข้าไปแล้วตายสนิท หลับบบ Zzz  จำได้ว่าได้ประมาณแถวสี่หรือแถวห้าเนี่ยแหละ แต่เยื้องไปทางขวา
รอบสองนี่ทึกกี้กะมินมินไม่ยอมเล่นเลยยย แต่วิ่งผ่านใกล้ๆ เราก็แบบไม่ยอมมจะให้เล่นจะให้เล่นนน
ไปยืนดูมันมีเบิ้ลอีกรอบตอนต้นเรื่อง พอตัดสินใจดูกันละ วิ่งหัวฟูเข้าไป นั่งก็หลังสุด
ชูป้ายหากิน และพบว่าทึกกะมินไม่สนใจยิ่งกว่าเดิม 555+

แล้วพวกนั้นก็ทำเราช๊อคคคคคคคคคคคคคคค เพราะอยู่ดีๆมันก็ แทกุกๆ สวัสดี แล้วพวกเราก็อึ้งงงงงงงง แบบกูแปลไม่ออกกกโว้ยยย

จนเห็นผู้จัดการ ซองมิน เอมซี และอื่นๆกวักมือเรียก คนเกาหลีข้างๆทำท่าเชิญ ลงไป แชะๆ ถ่ายรูปนั่นแหละ แบบ เฮ้ยยยยย

สติหลุดไปแล้ววววววววว ช่วยด้วยยยยยยยย ลงไปด้วยความอึ้ง เอ๋อ หัวกระเซิง ไม่มีสติ
ส่งกล้องให้เค้าเพราะนึกว่าเค้าคงไม่ให้ใช้กล้องอ่ะ แล้วก็แบบแล้วกูจะไปเอารูปจากที่ไหนเล่าาาาา
ที่ไหนได้คือเค้าเอาไปถ่ายให้ 555+

ไปยืนสวัสดีค่ะกันอยู่บนเวที ยืนผูกเชือกร้องเท้าด้วย 555+
พอเข้าไปจะถ่ายรูป กะจะขอซองมินจับมือ เพราะพิงค์กะดิ๊ว ไปหาทึกกี้อยู่ พอกำลังจะจับ ไอดิ๊วมาจากไหนไม่รู้ขอจับแล้วซองมินก็หันไปจับดิ๊วก่อน เรายืนอึ้ง 555+ ก็รอมันจับ เราเลยจับ แล้วไปขอจับทึกกี้ต่อ ตื่นเต้นๆ ด้วยความที่ค่อนข้างปลื้มทึกกี้เป็นทุนเดิม 555
ก็ไปจับๆ แล้วขอกอดดด ทึกกี้ตัวหอมมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก+
ยืนยัน 555+
แล้วถึงถ่ายรูป ก่อนถ่ายโดนพิงค์สั่ง พี่หยินอยู่ตรงกลาง เราก็โอเคๆ 555+ เพราะสามคนที่ขึ้นไป พิงค์เมนทึก ดิ๊วเมนซองมิน หยินเมนซิน ซึ่งไม่มา 555+
ตอนแรกลำดับมันเป็น ทึกกี้ พิงค์ เรา ซองมิน แล้วก็ดิ๊วใช่มะ
ลีดเดอร์คนดี เห็นเรายืนเคว้งเลยสลับที่กะพิงค์เอามือมาพาดไหล่เราพร้อมกะที่ซองมินมาพาดด้วย >///< กรี๊ดดดดดดดดด
มีความสุขได้ไม่ถึง5วิ โดนกันซีนโดยดิ๊วซึ่งอยู่อีกข้างของซองมินแต่วิ่งมาแทรกระหว่าเรากะซองมินเพื่อออ  555+
บอก ดิ๊วจะอยู่ตรงนี้ แล้วก็ถอยก้นมาแทรก 55+ จากนั้น มือซองมินเลยออกไปจากไหล่เรา เสียดายยยยยย แต่ก็โอเค เข้าใจๆๆ เมนเค้าเราต้องหลบ กร้ากกกกก
ถ่ายรูปนานมาก เข้าใจเลยว่าความสั่น ตื่นเต้นจนปากสั่นเป็นยังไง แบบนานจนทึกกี้เหมือนถามคนถ่ายวาเสร็จรึยังประมาณนั้น
พอถ่ายเสร็จก็ขอบคุณๆ แล้วไปขอจับมือแล้วกอดซองมิน 555+

ปอลอ รูปรอบแรกที่ออกมานี่ไม่ไหวแล้วอ่ะ สุดยอดแห่งความทุเรศไม่มองไปคนละทางก็ตาปิด 55+  ไฟล์ข่าวก็หน้ากลมได้อีก รับม่ายด้ายยยยยยย 555+

กลับเกสเฮาท์ไปปลุกสองคนที่นอนตายด้วยความตื่นเต้น แบบนาทีที่ลงจากเวทีนี่ เฮ้ยย กลับไทยตอนนี้ก็ไม่เสียดายอ่ะ ไม่ไหวแล้ววว
ปลุกเสร็จก็ไปคิสต่อ ไปยืนถือป้ายแทกุกหลอนดีเจคิส 555+
เด็กๆที่โน่นมองป้ายแทกุกแล้วยิ้มให้ น่ารักดี ^U^

โชคดีอีกต่อที่วันนี้ทึกกี้กะฮยอกเดินออกมาขึ้นรถข้างนอก เราเลยได้ให้ปากกาไป แต่ความโชคร้ายคือลืมใส่การด์ 555+ เสียดาย
อุตส่าห์ทำอยากให้ใช้จังเลยย เสียดายมากๆ สุดท้ายการด์กะปากกาอันที่เหลือก็ไม่ได้ให้ แง่มมมมม

นั่งTAXI กลับที่พักแบบมีความสุข โฮกกกกแต่ตอนเดินขึ้นเขากลับที่พักนี่แบบบ โฮกกกกมากกกกกกก 555

070731  2nd Day  Unexpect met

วันนี้ตื่นสายย หลังจากที่มีบทเรียนเมื่อวาน วันนี้ด้วยความที่กลัวไปจองตั๋วไม่ทัน เพราะแต่ละที่แบบคนละโยชน์ เลยแบ่งกรุ๊ปกันไป
สองคนขึ้นเหนือ อีกสองคนลงใต้ แจนอยู่ที่เกสเฮาท์กะว่าเดี๋ยวจะกลับมาเจอกันที่ห้องหลังจากซื้อกันเสร็จแล้ว

เรากะดิ๊วลงใต้หล่ะ ไปชนบท 5555+ จำสถานีไม่ได้อะเกน แอนด์อะเกน เสียดายย จำได้ลางมากๆ
กว่าจะไปถึงที่นั่งฉึกฉักไปใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง คลำหาทางไปโรงหนังอีกครึ่งชั่วโมงรวมเบ็ดเสร็จสองชั่วโมง
ไกลโคตรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร ชนบทได้อีกกกจนต้องรีบหาโทรศัพท์เพราะคิดว่าพวกที่เหลือจะรอ เดี๋ยวมาไม่ทันกัน
ตอนไปถึงอ่ะโชคดีมากที่ไปเจอแฟนคิบอม โชคดีที่ไปถามทางเค้าอ่ะ เพราะไม่งั้นแบบเรากะดิ๊วได้ไปเดินหาแน่เลย ซึ่งจริงๆแล้วโรงหนังมันต้องนั่งแท็กซี่ต่อไปอีกอ่ะ เดินหาก็ไม่มีทางเจอ

เดี๋ยวค่อมาดิทต่อวันอื่น เพ้ออะไรไม่รู้โคตรยาวเลย 555+